همه    مرغان   هم آواز   پراکنده   شدند

آه  از  این  باد  بلاخیر  که  زد  در  چمنم

(هوشنگ ابتهاج)

خردسال بودم که با غزل حافظ و بیداد شجریان و  شیدایی ساز مشکاتیان آشنا شدم. دهه ی هفتاد بود که همراه مانا یاد ایرج بسطامی در کنسرتی در اصفهان او را از نزدیک دیدم. بسطامی که نا بهنگام در زیر آوار بم خاموش شد و چندی پیش هم پرویز مشکاتیان...مشکاتیان به راستی از آن آدمها بود که روح بزرگش در این دنیا نمی گنجید. حیف از آنهمه شور و شیدایی که خاموش شد.

نگاهی به مطالب اخیر و گاه و بیگاه وبلاگ داشتم. "مرگ" آن چیزی است که بر ذهنم و مطالبم بیش از پیش سنگینی می کند، بویژه پس از دیدن صحنه ی کشته شدن ندا آقا سلطان در حوادث چند ماه پیش و دیگر اتفاقات. اما به قول شاملو نباید به مرگ فکر کرد.باید به زندگی فکر کرد.مطلب کوتاه زیر پیشکش به همه ی مادرانی که نوزادی دارند.

گریه ی نوزادان شاید بیش از هر چیز دیگر ذهن والدین را به خود مشغول می کند. رفع نیاز و ناراحتی نوزاد و آرام کردن او گاه هر پدر و مادری را درمانده می کند.تحقیقات زیادی نیز بر روی گریه ی نوزادان صورت گرفته است تا از روی حالتهای مشابه در گریه های نوزادان به حل این معما کمک کنند که نوزاد با گریه اش چه پیامی را به پدر و مادر ارسال می کند. به طور کلی سه مرحله ی مختلف در گریه بررسی شده اند: مرحله ی اول صداهایی هستند که نوزاد پیش از گریه تولید میکند، مرحله ی بعد گریه ی نوزاد و در مرحله ای دیگر کل گریه ی نوزاد مورد مطالعه قرار گرفته اند. پیشرفتهای حاصل از این مطالعات به آنجا رسیده است که در اسپانیا یک شرکت کامپیوتری نرم افزاری را مخصوص گوشیهای آی فون طراحی کرده است که قادر به تحلیل گریه ی نوزادان میباشد و از این راه می تواند والدین را در جهت بر طرف کردن نیاز نوزاد و آرام کردن او راهنمایی کند.

همچنین در تحقیقات دیگری که در آلمان انجام شده است محققان دریافته اند که نوزاد پیش از تولد توانایی شنیدن به صداهای محیط پیرامون و از آنجمله صدای مادر را پیدا می کند و این باعث می شود که نوزادان پس از تولد به آهنگ زبان مادریشان گریه کنند.

اما بدون داشتن گوشی آی فون هم همانطور که یک مادر استرالیایی مدتها پیش در یکی از برنامه های اپرا شو نشان داده بود می توان با دقت کردن در گریه ی نوزادان و پیدا کردن حالتهای گریه ی نوزاد در زمانهایی که نوزاد نیازهای مختلفش را بیان می کند به قاعده ای کلی دست پیدا کرد و از آن پس با شنیدن هر حالت خاص گریه به منظور نوزاد پی برد. راهنماییهای کلی زیر می تواند در تشخیص هر حالت خاص گریه کمک کند.

در ابتدا باید توجه داشت که اینها صداهایی هستند که نوزاد پیش از آغاز گریه تولید میکند و در صورتیکه پاسخ مناسب به خواست نوزاد نشان داده شود او به مرحله ی گریه ی شدید وارد نمی شود و همینطور در این صورت نوزاد یاد می گیرد که در هنگام هر نیاز همین صدا را از خود نشان بدهد. اما در صورتیکه نوزاد پاسخ مناسب را در جهت رفع نیاز خود دریافت نکند از زمان ۳ یا ۴ ماهگی دیگر این صداها را تکرار نخواهد کرد. این صداها که بر مبنای رفلکسهای بدن نوزاد تولید می شوند از این قرار هستند:

۱- صدای { نِح } این صدا که بر اساس رفلکس مکیدن در دهان بی دندان نوزاد ایجاد میشود به معنای اعلام گرسنگی نوزاد است. برای عدم اشتباه با صدای مشابه دیگر که در ادامه می آید باید به طور خاص به صدای { نِ } توجه داشت.

۲- صدای { هِح } همانطور که گفته شد باید در اینجا تمرکز را بر روی صدای آغازین یعنی { هِ } گذاشت.نوزاد با تولید این صدا ناراحتی فیزیکی را بیان می کند.مثلن اگر نیاز به عوض کردن پوشک او باشد یا اگر در جای ناراحت یا گرمی قرار گرفته باشد.

۳- صدای { اِ ح} این صدای رفلکسی است که زمانیکه نوزاد میخواهد هوا را از راه دهان از معده اش خارج کند ایجاد می شود.( آروغ بزند)

۴- صدای { اِ اِ ر } که شدیدترین نوع صدایی است که نوزاد ایجاد می کند و معمولن در بازه های زمانی ۵ ساعته و همراه با بالا آوردن پاها میباشد که نشان می دهد نوزاد در حال خارج کردن گاز و مدفوع از روده ها میباشد.

۵- صدای { اُوح } صداییست که نوزاد در حالت خواب آلودگی و بر اساس رفلکس خمیازه تولید میشود.

 میدویم!

 روی به دیوار مقابل و با دست پاچگی به طرز زمختی سعی میکنم پشت سرم را نگاه نیندازم. مورچه ها را که میبینی با جدیت و ولع تمام روی دیوار دارند میدوند بدنت یخ میزند. میدانی که پشت سرت میخکوب زل زده اند به تو، با آن لبخندهای خشک شده ی وحشتناکشان ! خودت را به تماشای مورچه های لعنتی میزنی تا عجوزه های دندانشکسته که زیادی بوی سردی میدهند، سر میرسند و کیسه ی سفید رنگ از دو سر گره زده را می اندازند روی دستهایت و روانه ات می کنند. لابلای نگاههای خیره و لبخندهای خشک شده خودت را از چپ و راست میدزدی و میرسی به آنجا! یکی از عزیزانت را میگذاری آنجا و بعد تر و فرز، همه بر میگردید خانه. بعد با نگاههای بیرون پریده ی پر التهاب هی در و دیوارهای خانه را می پوشانی. نگاه،نگاه،نگاه،نگاه.... 

اما او دیگر هیچگاه به خانه باز نمی گردد!

                      silhouette by Niall McDiarmid

 

گر بدینسان زیست باید پست

من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم...