26 آوریل 1986 . گروهی عملیاتی با هدف انجام آزمایشی بر روی رآکتور چهارم سایت انرژی اتمی چرنوبیل مشغول کار هستند.با توجه به شرایط خاص سیاسی و اقتصادی کشور شوروی و با نظر به میل به ارزان تمام کردن هر چیز،گروه تصمیم دارد بررسی کند که در صورت قطع شدن برق و تا قبل از آنکه ژنراتورهای دیزلی اضطراری فعال شوند،آیا توربینها قادر خواهند بود انرژی کافی برای به کار انداختن پمپهای خنک کننده ی رآکتور را تولید کنند یا نه.برای جلوگیری از قطع شدن انرژی رآکتور،سیستمهای ایمنی باید به دلخواه خاموش شوند.نیز به منظور انجام آزمایش رآکتور باید به مقدار 25 درصد ظرفیت کل آن راه اندازی شود.آزمایش طبق برنامه به پیش نمیرود و سطح انرژی رآکتور تا یک درصد ظرفیت پایین میرود.با این حساب سطح انرژی باید به آرامی بالا برده شود.سی ثانیه گذشته است.سطح انرژی رآکتور به شدت بالا رفته.سیستم خاموش کننده ی اضطراری راکتور عمل نکرد.انفجار.

انفجار سرپوش 1000 تنی سقف ساختمان رآکتور را به هوا پرتاب کرده است.دمای مرکز رآکتور به بیش از 2000 درجه ی سلسیوس رسیده و باعث ذوب شدن لایه های گرافیتی محافظ اطراف رآکتور شده است.لایه های حفاظتی به مدت نه شبانه روز در آتش هستند.حادثه باعث انتشار مقدار بسیار زیادی از مواد رادیواکتیو به محیط اطراف میشود،آنقدر زیاد که مقدار آن حتا از انفجار بمب اتمی در هیروشیما هم بیشتر گزارش شده است.اولین اقدامات شامل پاشیدن آب سرد توسط آتش نشانهاست که پس از 10 ساعت متوقف میشود.پس از آن از 27 آوریل تا 5 می، بالگردهای ارتش بر فراز رآکتور در حال آتش سوزی پرواز می کنند و حدود 2400 تن سرب و 1800 تن شن بر روی رآکتور می پاشند بلکه بتوانند آتش و تشعشعات رادیواکتیو آن را مهار کنند.با وجود آگاهی از خطر محتوم،واکنش در برابر فاجعه ،به حضور مردم نیاز داشت:نه تنها عده ای محدود بلکه هزاران انسانی که جان و سلامتیشان در راه تلاشهای بیحاصلی برای مهار فاجعه قربانی شد.600 کارگر بخش آتش نشانی رآکتور و اعضای تیمهای عملیاتی بیشترین مقدار آلودگی به تشعشعات رادیواکتیو را پیدا کردند.در این گروه 130 نفر به اندازه ی مقداری برابر با 650 سال از مقدار مجاز اشعه در سال برای یک کارگر،اشعه دریافت کردند.هزاران سرباز و کارگر برای جابجایی مواد کشنده ی رادیواکتیو بی هیچ محافظتی به کار گرفته شدند.31 کارگر بلافاصله پس از انفجار جان باختند.تا 1989 تعداد 600000 تا 800000 نفر در عملیاتهای پاکسازی چرنوبیل به کار گرفته شدند.از این تعداد 300000 نفر در معرض مقداری بیش از 500 برابر مقدار مجاز از اشعه های مواد رادیواکتیو در سال، قرار داشتند.امروز آنهایی که بخت آن را داشتند که نجات پیدا کنند همچنان از صدمات وارد شده به سلامتشان در رنجند.چه تعداد تا به امروز در اثر فاجعه ی اتمی چرنوبیل جان باخته اند،پرسشی است بحث برانگیز.بر اساس آمار آژانسهای سه ایالت از جماهیر شوروی سابق حدود 25000 نفر از افراد دخیل در مهار فاجعه جان خود را از دست داده اند.آمار تعداد مصدوم شدگان و میزان آلودگی به رادیواکتیو،توسط سران جماهیر شوروی مخدوش شدند تا آمار دقیق هیچگاه معلوم نشود.سه سال پس از فاجعه دولت شوروی ساخت پنجمین و ششمین بخش رآکتورها را در چرنوبیل متوقف کرد و پس از مذاکرات بین المللی دراز مدت،سر انجام در 12 دسامبر 2000،14 سال پس از فاجعه،مجموعه ی اتمی چرنوبیل را برچیدند.هنوز به درستی معلوم نیست چه مقدار سوخت در داخل رآکتور باقی مانده است اما این مقدار به بیش از 95 درصد مقدار اولیه تخمین زده میشود.همچنین در داخل تونلهایی که در کنار مرکز رآکتور به منظور سپر حفاظتی حفر شده بودند،هزاران متر مکعب از زباله های اتمی ایجاد شده توسط بخشهای رآکتور تخریب شده باقی مانده است که باعث آلودگی خاک مناطق اطراف میشود.

تخمین زده شده بود که حدود 5 میلیون نفر در آن زمان به تشعشعات رادیواکتیو آلوده شده بودند.در واکنش دیر هنگام مسولان ،مردم ساکن در منطقه را به مناطق دیگر منتقل شدند و امروز همچنان حتا در میان کودکان نسل دوم اهالی چرنوبیل مشکلات سلامتی مشهود است.چرنوبیل که زمانی پوشیده از تاکستانهای فرآوان بود،هیچگاه دیگر نتوانست زندگی را در خود باز آفریند.

رنگ قرمز مشخص کننده ی محدوده ی ابر رادیواکتیو در ۲۷ آوریل،درست پس از حادثه است.رنگ آبی محدوده ای که ابر رادیواکتیو تا ۶ می در سطح دنیا پراکنده شده است را نشان میدهد.

سایت اتمی چرنوبیل

                                                              چرنوبیل

*                                                            *                                                       *

 ۴month old Liza from Minsk was admitted to the emergency room yesterday, She has been diagnoised with an obstruction of her intenstine on March 14, 2006 in Minsk, Belarus. A 1995 United Nations report stated that the Chernobyl disaster caused a 250% increase in congenital birth deformities

تصویر  نوزاد متولد شده در ۲۰۰۶ تحت مراقبت های ویژه در بیمارستان.اثرات فاجعه ی چرنوبیل همچنان پس از حدود ۲۰ سال.