 |
 |
|
|
بر شانه هایت سنگینی می کرد می دانم. تحمل که دیگر نداشتی کوله بارت را برداشتی و ... چه بیدلانه یکروز از مرد خاکستری گفتی یادت هست؟ - کوله بار بزرگش را پشت در کلاس می گذارد و برای بچه ها که سرگرم کوله های کوچکشانند بابایی می کند... یادت هست کم کم یادمان دادی کوله هایمان را پشت در بگذاریم، بعد سر آن نیمکتهای چوبی بنشینیم تا تو برایمان از تلخ ِ روزگار،شیرین شیرین قصه بگویی و ما،...یادت هست؟ راستی یادت هست ؟؟ میدانم، آن روزها را دیگر یادت نیست. بر شانه هایت خوب که سنگینی کرد کوله بارت را برداشتی و بی خبر در خاکستریها گم شدی... اما چرا، کوله هایمان خوب که سنگین شد، سنگین ِ سنگین- چرا،چگونه یادمان ندادی از کدام راه بیاییم؟ که اینگونه سر در گریبانیم.... (به یاد استاد پورخاقان-استاد زبان انگلیسی دانشگاه اصفهان) |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386ساعت 1:14 توسط فرزاد مزروعی |
مطلب را به بالاترین بفرستید:
|
|
خیره در آینه نگاه می کرد جامه هایش را و خاطره ی تو را که بوی سیب داشت بر سینه می فشرد--
شب بود و سیاه نوری نبود و گرمایی نه آوایی، نه ترنمی بهاری نبود و تابستانی نبود سکون بود و رنگها نبودند شب بود و دوباره های نبودنت به چلیپایش کشیده بودند...
چگونه تو را دوست خواهم داشت که مهربان شده ای امشب و رویای دور چشمهایت را در بطن بی روح شب سوسوی ستاره کاشتی فرزاد مزروعی
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 1:0 توسط فرزاد مزروعی |
مطلب را به بالاترین بفرستید:
|
|
یکجانبه گرایی دولتهای ساحلی بازمانده ی شوروی سابق و نیز دولت روسیه در بهره برداری از منابع دریای مازندران و نا دیده گرفتن حقوق مسلم و تاریخی ایران در این دریا،موضوع دریای مازندران را مناقشه برانگیزتر از قبل ساخته است.از مسایلی که در تعیین رژیم حقوقی دریای مازندران وجود دارد و سبب ساز سوء استفاده ی کشورهایی همچون جمهوری آذربایجان شده است مساله ی اطلاق نام دریا یا دریاچه به کاسپین می باشد.کشورهای آذربایجان،قزاقستان و ترکمنستان با اطلاق دریاچه به کاسپین بر تقسیم این دریا به شکلی که به آنها آزادی عمل در مناطق وسیعی که به آنها تعلق پیدا می کند پافشاری می کنند.این در حالیست که کاسپین به دلیل ویژگیهای تاریخی و جغرافیایی خاص کاملن با دریاچه های دیگر دنیا تفاوت دارد و نمی توان از یک کنوانسیون عام برای تعیین رژیم حقوقی آن استفاده کرد.این در حالیست که کشورهای حاشیه هر کدام بر اساس منافع ملیشان و به شکلی خود سرانه و حتا با رفتاری قلدر مآبانه اقدام به بهره برداری از منابع نفت و گاز دریا نموده اند.در این میان کشور ما به دلیل بی کفایتی و ناکارآمدی سیاستهای خارجی کشورمان که گویی در راستای هر هدف مصوری تنظیم شده اند الا در راستای منافع ملی،با اتخاذ موضعهای متزلزل بسیار متضرر شده است چراکه دیگران وقع چندانی به دیدگاههای ایران به لحاظ تغییرات پی در پی نگذاشته اند. دولت آقای خاتمی که اولین موضع متفاوت از قبل را که به نوعی عفب نشینی از حق تاریخی ایران در دریا بحساب می آید اتخاذ کرد،هیچگاه بر خلاف شعار "مردم حق دارند که بدانند" اطلاع رسانی صحیح و روشنی از مساله ی دریای مازندران را به مردم نه تنها انجام نداد بلکه به مانند رویه ای که در باب قضیه ی انرژی هسته ای در پیش داشت حقایق بسیاری را از مردم پنهان کرد(هر چند در باب انرژی هسته ای به لحاظ اهمیتی که این قضیه برای حکومت دارا بود در زمانی که فشارهای بین المللی به حداکثر خود رسیده بود با تبلیغات فرآوان رادیو و تلویزیون مساله را با عواطف وطن دوستانه ی مردم پیوند زدند و مساله را مساله ای ملی وانمود دادند حال آنکه منافع ملی ایران در دریای کاسپین آنقدرها مهم نبود که دولت از همه ی ظرفیتهای خود در دفاع از آن استفاده کند و همچون قضیه ی انرژی هسته ای آن را در راس برنامه های خود قرار دهد و نتیجه را، البته صادقانه، با مردم در میان بگذارد).نداشتن هم پیمانی مطمئن در منطقه به طور خاص و نیز سیاستهای آمریکا ستیزانه ای که ایران در منطقه ی خاور میانه دنبال می کند سبب شده است که در تمامی این سالها هزینه های بسیار گزافی در جهت جلب حمایت کشورهای عربی و مسلمان منطقه که البته همیشه مثل سایر شرکای اروپایی و آسیایی ایران (خصوصن :انگلیس، فرانسه،روسیه،چین و ژاپن) صرفن در فکر چپاول کشورمان بوده و هستند بر ما تحمیل شود که نتیجه همانگونه که عنوان شد چیزی جز انزوای کشورمان در منطقه و جهان و هزینه های فراوان در جهت پیشبرد سیاستهای بی سرانجام،نبوده است.در این میان کشورهای اروپایی و مخصوصن روسیه با سوء استفاده از موقعیت منزوی کشورمان و با توجه به جنگ سرد بیست و چند ساله ای که میان ایران و آمریکا در گرفته است دائمن اقدام به امتیازگیری از ایران می کنند:گاه با وعده ی حمایت از ایران در برابر آمریکا و گاه با پشت کردن و صف آرایی در برابر ایران. این در حالیست که برخی دیگر کشورهای منطقه با سود جستن از هم پیمانی با آمریکا در جهت تامین منافعشان ایران را در زمینه های مختلف تحت فشار و وادار به امتیاز دهی به آن شرکای چپاولگرش می کنند و این صحنه تا به امروز به همین شکل بازی شده است.در خصوص دریای مازندران نیز وضع کم و بیش به همین منوال است.در خصوص تعیین رژیم حقوقی این دریا پس از عقب نشینی ایران از سیستم مشاع که تا سال 1997 بیانگر موضع ایران در این خصوص بود گزینه های مختلفی به شرح زیر مطرح شده است.هر چند قبل از تغییر موضع ایران نیز روسیه با وجود اینکه در آن زمان به سیستم مشاع معتقد بود از سال 1949 بدون در نظر گرفتن حقوق ایران استخراج نفت از دریا را شروع کرد که به شکل عملی نقض قراردادهای قبلی بود: مبنی بر حق بهره برداری کاملن مساوی از دریا توسط ایران و شوروی .
"الف- سيستم مشاع و استفاده مشترك (سهم ايران 50 درصد كل دريا) : در اين سيستم كه در قراردادهای 1921 و 1940 هم به آن تاكيد شده است هر بخش، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب دريا به جز ده مايل ماهيگيری، بين دو كشور مشترك است و تصرف و انتفاع از هيچ بخشی از آن در انحصار يك كشور نيست و حضور هر كشور بيگانه ای منوط به جلب رضايت كشورهای ساحلی ذی حق خواهد بود. بنابراين براساس قرادادهای موجود اجرای اين شيوه تقسيم بهترين گزينه ای بوده است كه از يكسو سهم 50 درصدی ايران را از اين دريا محفوظ می دارد و از سوی ديگر با توجه به بسته بودن دريا و محيط زيست شكننده آن، زمينه همكاری مناسبی را از سويی بين ايران و از سوی ديگر بين بازماندگان شوروی سابق (با حق 50 درصدی) ايجاد خواهد كرد. . ب- تقسيم همزمان بستر و سطح آب بين 5 كشور به صورت مساوی (سهم ايران 20 درصد كل دريا): اين نوع تقسيم، پس از عقب نشينی ايران از رژيم مشاع و حق 50 درصدی ايران در اين دريا توسط ما مطرح شده است. در اين شيوه تقسيم با وجود يك رژيم واحد برای بستر و سطح آب، ورود كشتی های خارجی از جمله روسيه و آذربايجان به آب های متعلق به ايران آزاد نخواهد بود و از تهديدات امنيتی در محدوده 20 درصدی مربوط به هر يك از كشورها كاسته خواهد شد و حق تمامی كشورها در مناطق ملی بيست درصدی خود هم در بستر و هم در سطح آب محفوظ خواهد شد..ج- تقسيم براساس حقوق بين الملل درياها: (سهم ايران 16 درصد كل دريا): در اين شيوه تقسيم كه مورد تاكيد قزاقستان است اصل بر آزادی تردد كشتيرانی در درياها است. بر اين مبنا منافع ايران می تواند مورد تهديد امنيتی ساير كشورهای منطقه و فرامنطقه قرار گيرد. د- تقسيم براساس بخش های ملی: (سهم ايران 11 تا 13 درصد از كل دريا): براساس اين نوع تقسيم كه بيشتر مورد نظر آذربايجان است، سطح و بستر دريا بايد براساس خط موسوم آستارا - حسينقلی (كه جمهوری آذربايجان ادعا می كند مرز ايران با شوروی سابق بوده است) بين ايران و جمهوری های شوروی سابق تقسيم شود و چهار جمهوری شوروی سابق بايد به بخش های ملی به جای مانده از قرارداد داخلی 1970 بين جمهوری ها پايبند باشند. ه- تقسيم بستر و آزادی سطح دريا: (سهم ايران 11 تا 13 درصد از كل دريا): براساس اين ديدگاه كه توسط روسيه بر آن تاكيد می شود و توافق های انجام شده با قزاقستان هم در همين راستا صورت گرفته است، دريا به دو رژيم مختلف تقسيم خواهد شد، سطح دريا برای همه كشورهای ساحلی آزاد و بستر و منابع زير دريا نيز تقسيم خواهد شد. از نظر امنيتی با توجه به قدرت دريايی قوی تر روسيه نسبت به ساير كشورها، اين كشور در پی آن است كه با قبولاندن اين طرح، دريا را به جولانگاه كشتی های جنگی خود تبديل كرده و قدرت از دست رفته گذشته خود را به نوعی بازيابد. از سويی قدرت محدود دريايی ايران در اين دريا نسبت به روسيه و حتی آذربايجان اين طرح را كاملا به ضرر منافع ملی ايران قرار می دهد. مانور نظامی روسيه بلافاصله پس از عدم پذيرش اين موضع روسيه از سوی ايران از اجلاس عشق آباد (3 و 4 ارديبهشت 1381) گويای اين نكته است كه روسيه از هيچ حربه ای (حتی نظامی) برای تحميل خواسته های خود دريغ نخواهد كرد."*
*خزر و منافع ملی ایران-مرکز مطالعات و تحقیقات دفاعی ندسا |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پنجم شهریور 1386ساعت 1:43 توسط فرزاد مزروعی |
مطلب را به بالاترین بفرستید:
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
و زبان که قلمرو بی گناهترین همه ی پیشه هاست،خطرناکترین همه ی داشته ها نیز هست.
هایدگر |
| پیوندهای روزانه |
|
Griffin آرشیو پیوندهای روزانه |
| پیوندها |
|
دکتر مهرآفرین گولم کاغذهایم تمام شده Inanna خوشه چین اینجا فردا phoenix اخگرها سنگ و کلوخ زلف بر باد Griffin کانون زنان رز صورتی تیره گان مه سا دنیای کوچک ما شهبارا |
|
RSS
|